Kattenzorg Dordrecht noodopvang.
Het vangen van katten voor de vereniging is niet altijd even leuk.Natuurlijk lig ik regelmatig op mijn buik in een struik of sta ik verdekt opgesteld achter een zitkamerraam en vang zo vaak de katten die ik te grazen moet nemen, maar af en toe komt de ellende met bakken op me af. Ik werd een paar maanden gebeld door iemand die de zwerfkatten verzorgde met de mededeling dat er een minikitten uit de struiken was komen stekkeren en dat die pardoes tegen een lid van onze vereniging aangebotst was. Dat lid had het kitten opgepakt en naar iemand van de vereniging gebracht. Die seinde mij weer in en zo kwam Xena bij mijn fluwelen tijgers. Xena is een prachtig blauw crème poesje die maar een schamele 450 gram op de weegschaal bracht en dat is voor een poesje van een week of zes erg weinig. Ik had weer wat slapeloze nachten voor de boeg om het kitten om de twee uur te voeden. Dat lukte maar matig want madam was erg snel afgeleid en als er een andere kat iets uithaalde moest ze dat natuurlijk zien. Ze werd niet lichter, maar echt veel aan kwam ze niet. Natuurlijk had ik haar ontwormd en ontvlooid, maar dat scheen niet te helpen. Dan maar naar de dierenarts. Daar is ze een kleine twee weken geweest en ze zag kans om iedereen bij de dierenarts om haar bevallige pootje te winden. Na die twee weken, en een rekening waarvan je aardig op vakantie had kunnen gaan, kwam ze weer terug bij mij. De dierenarts had aangeraden om haar op licht verteerbare brokken te zetten, maar madam dacht daar anders over. Blikvoer moest het zijn en anders niet. Ik besloot haar op Hills A/D te zetten (voer om katten weer op krachten te doen komen) en dat kon haar goedkeuring wel wegdragen. Tussendoor scherp in de gaten houdend wat er zich om haar heen afspeelde, kreeg ik haar zo ver dat ze een blikje van 156 gram in drie keer per dag opat. In het begin kwam ze maar langzaam aan, maar successievelijk ging het steeds beter. Ze begon enthousiast met de andere katten te spelen en was voor geen kleintje vervaard. Inmiddels heeft ze ook het "goedkopere" voer leren waarderen en ook de brokken gaan er goed in. Iemand van een van de vijf fora waar ik op zit, heeft al interesse getoond. Voor Xena kwam er een nestje binnen van twee dames en een heer. Geheel zoals de mode voorschrijft in 2009 in zwart en wit. De zwart/witte dame en de bijna zwarte heer groeiden gestaag maar Zwaantje (zo had ik haar genoemd omdat ze me overal achterna liep) bleef achter qua groei. Ik probeerde van alles en ze at wel, maar het kwam er harder aan de achterkant uit. Ontwormd en ontvlooid had ik haar al, maar ze bleef klein. Ze is nog een paar dagen bij de dierenarts geweest, maar het mocht niet baten. Helaas heb ik Zwaantje de volgende dag in moeten laten slapen en dat heeft me verschrikkelijk verdriet gedaan. Ze bleek iets in haar darmen te hebben. De volgende dag werd ik gebeld door dezelfde mevrouw die me op het drietal attent had gemaakt. Er was nog een poesje gesignaleerd. Toen ik bij die mevrouw binnen kwam, kreeg ik de schrik van mijn leven. Sprekend Zwaantje! Ik begon in wonderen te geloven. Ik heb haar meegenomen en ze had inderdaad veel weg van Zwaantje die ingeslapen was. Ze achtervolgde me overal en was terroristisch lief. Maar ook met deze Zwaan ging het niet goed. Of het kwam doordat ze gezworven had, ik weet het niet, maar ze had een voorkeur ontwikkeld voor het eten van kattengrit en dan bij voorkeur klompvormend. Haar buikje spande zich door al dat grit. Op een zondag toen ik wat sardientjes in zonnebloemolie aan het verorberen was, kreeg ik ineens een idee. Ik mengde wat zonnebloemolie door haar eten en niet veel later zag ik de drollen eruit komen rollen. Hard en zacht door elkaar. Ik heb haar in de bench gezet en de bak voorzien van ander kattengrit. Ze ging goed vooruit, maar verdunde niet echt. Ik heb haar ontlasting laten onderzoeken en daar bleek nog wel kattengrit in te zitten, maar doordat dit niet klompvormend was, had ze er geen last van. Vandaag heb ik bij de dierenarts een foto laten maken en daaruit bleek dat ze geen grit meer in haar darmen had. Ik ben gerustgesteld en zo heeft dit verhaal wat begon met ellende toch een happy end.  Vereniging Kattenzorg Dordrecht, maart 2010.
  |
Wij zijn een vereniging die volledig bestaat uit vrijwilligers. 